X
تبلیغات
رایتل
تاریخ : پنج‌شنبه 29 اردیبهشت‌ماه سال 1390 | 05:59 ب.ظ | نویسنده : گوهر پارسی

شعری از مجتبی کاشانی تقدیم به پیشگاه مقدس زیبای دو جهان فاطمه زهرا سلام الله علیها 

روز میلاد تو باران آمد
روز میلاد تو بود  

که هوا
بوی شبنم و شقایق می داد  

و خدا می خندید  

عطر یاس از در و دیوار هوا می پاشید 

 و نسیم از تو بشارت می داد  

باد بر پنجره پا می کوبید
زلف افشان را بید
در مسیر تو پریشان می کرد 

 هر کجا سروی بود
به تواضع سر راه تو برپا می خواست
تاکها با تو تبانی کردند
غوره ها از تپش قلب تو انگور شدند
سرکه ها را خبر آمدنت شیرین کرد
برگ ها از سر تعظیم تو می رقصیدند
و خزان در قدم شاد تو نقاشی کرد
و به تر دستی استاد ازل  

شعبده ای برپا بود  

گوشها منتظر 

 اولین گریه ی شیرین تو بود
چشمها منتظر 

 اولین ساغر سیمای تو بود 

 روز میلاد تو باز 

 مثل همواره خدا حاضر بود
آسمان جشن گرفت
ابرها مژده ی دیدار تو را می دادند  

رعد در حنجره از شوق تماشای تو غوغا می کرد 

 طبل آغاز تو را می کوبید
برق آغاز تو را می تابید 

 مه فضا را به هوای تو در آغوش گرفت 

  آن سوی پیله ی مه 

 ماه تا فرصت دیدار تو بیدار نشست  

در جهان از قدم مهر تو مهمانی شد  

شعر از مرکب فرخنده ی احساس تو الهام گرفت
واژه ها در شعف وصف تو شادی کردند 

 و غزل
قالب همواره ی توصیف تو شد
روز میلاد تو باز 

 آسمان جشن گرفت  

و به یمن قدم سبز تو باران بارید 

 ای تسلای خزان  

سینه ی پر عطشم  

که ز گرمای حضور خشکی تاول زده است 

 از عبور نفس خیس تو بارانی 

 ای تمنای بهار 

 سینه از برکت میلاد تو نورانی باد 

 در دل خسته ام از عشق چراغانی باد 

 سرنوشت من و دل آنچه تو می دانی باد
عشقم از بیم رقیبان تو پنهانی باد

مجتبی کاشانی




گوهر پارسی